วันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

อรุณสวัสดิ์พระจันทร์ของผม

นี่....เปนการอัพบล๊อคครั้งแรก ของผม
ซึ่งเปนคนขี้เกียจที่จะมาทำอะไรแบบนี้(555+)
แต่ที่ลองทำเพราะคิดว่า ความคิดของผม คงเปนสิ่งเคือนใครๆได้บ้าง
เพราะผม......ในความคิดตัวเอง ก้อไม่ได้ดีไปกว่าใคร อาจจะแย่กว่าด้วยซ้ำ
ภาษาที่ใช้ อาจจะดูห้วนๆ หยาบๆ ตามหนังหน้าไปบ้าง ก้อขออภัย




เกริ่นสะยาว.........
.
.
.
.
มาเข้าเรื่องกันเถอะนะ




ปรกติ..คุณใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วๆไปไหม???
เปนคำถามแรกที่ผมอยากถามทุกคน
แร้วคุณคิดว่า การใช้ชีวิตแบบปรกติทำยังไง
คำถามที่สองที่ผมอยากรู้
*-*-*-*
ถ้าคุณใช้ชีวิตของคุณ 1 วันกับการตื่นเช้าตั่งแต่ตี 5 (รึบางคนเช้ากว่านั้น T-T)
มานั่ง ทำตาสลึมสลือ บรรจงบีบยาสีฟันให้ตรงกับแปรง
เพื่อที่ว่าเวลาแปรงจะไม่พบแต่แปรงเปล่าๆ ยาสีฟันตูไปไหน เอ๊ะ!! กรูบีบแร้วนะ
รีบใส่รองเท้า ขณะที่ปากก้อคาบของกินไปด้วย ตูรีบอารายๆก้อยัดมาเถอะ
เด๋วไปทำงานสาย นั่งทามงานในออฟฟิสเยนๆเมื่อยตูดไปวันๆจนถึงเยน
กลับมาเหนื๊อยเหนื่อย...กรูนอนแระ





ถ้าแบบนี้ปรกติสำหรับคุณ
ผมคงไม่ปกติ!!!
วันๆของผม จะใช้ชีวิตแบบไร้แก่นสาร ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านอย่างไม่เร่งรีบ
ตื่นเช้าเปิดเพลงทำอารมณ์ สูบบุหรี่ก่อนเข้าห้องน้ำ อาบน้ำยาวๆจนกว่าน้ำจาโดนตัด
แต่งตัวเส็ด นั่งทำใจอีกครึ่งชม. นี่กุจาต้องออกไปเจอคนปรกติเค้าหรอเนี่ย
ใช้ชีวิตวันๆนึงของเค้า อย่างเร่งรีบ ไม่มีแม้เวลาสักนิด เพื่อเผื่อแผ่ คนรอบข้าง....
รอยยิ้มที่เคยให้กัน เด๋วนี้ก้อแทบจะไม่มี ทั้งที่เมื่อก่อน ยิ้มกันเปนบ้าเปนหลัง
ยิ้มเพื่ออออออ.....?? คนตีกัน ก้อยืนมอง(กรูเหนนะ ยามหมู่บ้าน)
สังคมคนปรกติ เค้าเปนอะไรกัน มองหน้ากันเหมือนสัตว์..ประหลาด- -"
ถ้าคนปรกติเค้าเปนแบบนี้
ผมยอมเปนตัวประหลาด